Beren spotten in Finland

 

Beren spotten in Finland

Beren spotten in FinlandBruine beren spotten in Finland. Een van de top activiteiten op natuurgebied die je in Finland kunt doen. In deze blogpost onze ervaringen in 2017.

KARHUNKATSELU

Ola! Estoy en estrada, tak ma kavanna, Do you like quiet places? Attemekaaaar. Allemaal, waarschijnlijk verkeerd gespelde, uitspraken die ons aan een van onze reizen doen denken. We hebben er een nieuwe bij: beren spotten, maar dan in het Fins:Karhunkatselu.

Dit jaar (2017) ging de reis naar het Hoge Noorden, dwars door Lapland, veelal boven 660 noorderbreedte, de poolcirkel. De taal die in Fins Lapland wordt gesproken is voor ons niet te volgen, veel te veel letters in een woord. Toch zal KARHUNKATSELU aan bovenstaande lijst worden toegevoegd. KARHUNKATSELU kun je vrij vertalen naar Beren spotten!

En dat hebben we gedaan.

Na 40 jaar samen kun je zeggen dat we als echtpaar heel wat nachten samen hebben doorgebracht ;-). Wat spanning, sensatie, adrenaline en slapeloosheid betreft, komt de nacht van 23 op 24 juli 2017 hoog in onze top 10 te staan.

Bestemming in Finland

Op berg Saana vlakbij Kilpisjarvi, Finland

We wisten dat de laatste bestemming van onze rondreis, Ruka, the Place te be was voor beren spotten in Finland. We konden mee met een gids van KarhuKuusamo voor de avondtrip van 18.00 uur tot 22.00 uur maar voor € 20,- pp extra kon je ook de hele nacht in de observatiehut verblijven. Als echtgenote van Henk weet je dan eigenlijk wel dat het geen vraag is maar een feit dat wij die € 20,- extra betalen voor een nachie KARHUNKATSELU.

Om 17.45 uur waren wij bij het tapaamispaille, ofwel Meeting point.

Ver van de bewoonde wereld werden we opgewacht door een grote, stoere blonde Fin (zoals je een grote stoere, blonde Fin voorstelt) met een groot mes aan de riem van zijn outdoor broek.

Samen met een aantal Finnen, Duitsers en Zwitsers bracht hij ons naar de observatie hut. Een houten keet, aan de rand van een meer/moeras dat grenst aan de bosrand, speciaal ingericht voor het observeren en fotograferen, 2,5 km van de Russische grens.

Observatiehut beren spotten in Finland

Vanaf de parkeerplaats was het ongeveer 200 mtr lopen door het bos.

We moesten heel stil zijn en mochten geen muggenspray of sterke parfum op om de beren niet te verjagen. Hij verzekerde ons dat we voor 99% zeker beren gingen zien maar dat het wilde dieren blijven die hun eigen plan trekken.

Het adrenaline gehalte steeg al snel want we waren er nog niet of er werd al een beer aan de waterrand gesignaleerd.

De gids loodste ons de hut in, schoenen uit en stil zijn! Zelf ging hij met een quad met aanhanger vol zalm het bos in om de beren met de vis te lokken.

jonge beren in Finland

Toen hij zich even later bij ons in de hut voegde, duurde het niet lang of er kwam een vrouwtjes beer met drie kleintjes aan om zich tegoed te doen aan de zalmkoppen. Even later kwamen er uit verschillende richtingen beren naar de bosrand om te eten en af en toe wat te pootjebaden.

In de hut was het, naast het geklik en gezoem van de camera’s en mobieltjes, oorverdovend stil. Alleen de adrenaline kon je bij iedereen door de aderen horen stromen. Machtig om dit te zien!

Observatiehut fotograferen beren spotten in Finland

De nacht

Het werd ons al snel duidelijk dat wij de enige twee waren die de 20,– pp extra hadden betaald voor een nachtje beren spotten. We wisten dat de gids met de groep mee terug zou gaan en niet de nacht bij ons zou blijven. Ik had verwacht dat hij ons dan de volgende ochtend weer op zou komen halen……..Nee hoor!! We kregen de instructies dat we elk moment we wilden, konden vertrekken. Wel moesten we zeker zijn dat er dan even geen beren zichtbaar aan het eten waren, een paar keer hard met de deur slaan, rustig pratend naar de auto lopen, niet gillen en niet rennen…..De beren moesten ons zien vertrekken en dan was het completly safe!! Slik, deze had ik even niet ingecalculeerd….gelukkig had ook Henk zijn grote outdoor mes bij zich!

Om 22.00 uur zag ik hoe het moest. De groep werd aangespoord zich klaar te maken voor vertrek, schoenen aan, beetje schuiven met de stoelen en nadat we nogmaals de vertrekinstructies van de gids hadden gekregen, sloeg hij een paar keer hard met de deur, zag ik de etende beren het bos in vluchten en hebben we de groep vrolijk uitgezwaaid. Vooral ik kreeg wat bemoedigende schouderklopjes van de aardige Finse dames….Henk zat al vanaf 18.00 uur in zijn eigen bubbel te KARHUNKATSELU ‘en..

Eigenlijk vond ik het helemaal prima om samen over te blijven. Wie maakt dit nu mee??!! Een bakkie koffie maken dan maar!!

De beren waren door het geklapper met de deur inderdaad weg. Het duurde niet lang of daar kwam moeder beer met de drie kleintjes weer aan kuieren.

De boom in

De eerste trek van de avondmaaltijd was gestild en nu was het tijd om de boomklimskils te trainen. De brutaalste van de drie klom behendig de boom in maar kwam toch wat hoger uit dan gedacht en hoe kom je dan terug???

jonge beer Finland

Dat het bomenklimmen niet voor de fun is maar een serieuze vaardigheid die je moet beheersen als baby beer, zagen we wat later. Een grote mannetjes beer kwam uit het struikgewas tevoorschijn. Binnen een tel zaten de drie kleintjes in de boom, moeder stond onder de boom en we waren er getuige van hoe de grote man steeds dichterbij probeerde te komen. Daar, onder die boom, lagen nog resten vis….moeder liep onopvallend naar de man en de man liep onopvallend naar de moeder. Het zag er gemoedelijk uit, totdat ma vond dat die bruine kerel echt te dichtbij haar kroost kwam, dat nog steeds hoog in de boom zat, en ze hem dit niet mis te verstaan duidelijk maakte. Als Homo sapiens man wil je dat niet meemaken maar als berenvent ook zeker niet!

jonge beren in Finland

Hij koos eieren voor zijn geld, droop af en de kleintjes konden weer naar beneden komen.

Het voelde alsof we naar een uitzending van National Geographic zaten te kijken maar dit speelde zich echt zo’n 30 meter voor onze neus af.

Inmiddels is het rond 24.00 uur, het wordt niet donker op dit deel van de aardbol in deze tijd van het jaar toch brengt een fikse bui, wolken en schemering met zich mee.

Rond deze tijd zwemmen drie beren vlak voor onze hut rondjes in het meer. Ze hebben er duidelijk lol in en rond 1.30 uur zie ik er zelfs twee rechts naast onze hut lopen. WAAUW!

Pauzeprogramma

De bui trekt over, de bewolking open en het wordt lichter. De beren nemen schijnbaar een pauze en ik besluit een tukje te doen. In de hut zijn stapelbedden en dekens en Henk houdt de wacht. De beren zijn dan weg maar al die tijd vliegen er zeker 6 zeearenden rond. Reuzen met een spanwijdte van 2.40 mtr. Eentje rust vlak voor onze neus uit op een dode boomstam! Alsof hij weet dat we graag een mooie foto van hem willen maken, gaat hij er maar eens goed voor zitten. Henk wordt daar alles behalve slaperig van en af en toe moet hij zijn camerageheugen even opschonen omdat het anders vol is.

Zeearend in Finland

Als het tegen 3.30 uur is, wil ook Henk wel even liggen en neem ik de wacht over.

Het duurt niet lang of ik moet hem wakker maken want daar komt weer een KARHU uit het bos tevoorschijn. Na een aantal uren kijken ga je ze herkennen. Dit is die grote zwarte met hele lichte randen langs de oren. Hij heeft jeuk en schuurt zijn vacht maar eens langs een boomstam. Dan krijgt hij vanaf links bezoek van nog een beer. Ze laten elkaar met rust. Beiden schuimen nog wat restjes voer bij elkaar en een van de twee heeft een onderonsje met twee zeearenden. Dan lijkt het of hij wat ruikt, steekt zijn snuit in de lucht en snuift hoorbaar. “Toch niet de lucht van de Veldkampjes na een nacht KARHUNKATSELU oftewel beren spotten???”

bea in observatiehut Finland

Het is 5.00 uur in de morgen, alle beren zijn terug in het bos en laten zich niet meer aan ons zien.De raven, de bonte kraaien, de meeuwen en de zeearenden zien samen met ons het licht veranderen van kleur. Een nieuwe dag breekt aan.

bonte kraaien

Tegen 06.30 uur breken we ons kampement op, maken we heel veel lawaai, klapperen we hard met de deuren en lopen we rustig pratend het pad af richting de auto………zouden de beren ons zien vertrekken??

Terug in Ruka, in Papin Talo lodge, melden we ons veilig bij het thuisfront, nemen we een douche en een ontbijt en kruipen het bed in.

Een nacht om nooit te vergeten! Beren spotten in Finland.

Bea

Nuttige links:

Wikipedia weet alles over de Bruine Beer. Klik hier

Stichting Bears in Mind is een stichting die alles in het werkt stelt om bedreigde beren te beschermen. Zowel in de natuur als gevangen door mensen. Klik hier

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

4 reacties

  1. Harry schreef:

    Mooi verhaal Bea! Mooie verrassing inderdaad om jullie daar alleen te laten met een paar instructies hoe veilig bij de auto te komen. Je ging er toch zo stellig van uit dat je ’s ochtends opgehaald zou worden….. spannend avontuur hoor!

  2. Billy Smallwood schreef:

    Het verhaal dat twee beren broodjes smeren klopt dus helemaal niet. Weer een kinder-illusie aan duigen.
    Maar dank je wel Bea voor je prachtige verhaal ???

  3. Joop schreef:

    Zo’n verhaal kun je wel aan Bea overlaten. Heb in ieder geval een verhaallijn gemist.

  4. Henk schreef:

    Geweldig mooi verhaal.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.